Laatst kwam mijn vriend thuis met een pizza. Ik ben daar zeker geen voorstander van maar oké hij heeft daar behoefte aan op z'n tijd. Mijn voorkeur gaat er dan eerder naar uit om er een zelf te maken want ik begrijp dat soms zondigen, en er dan ook echt van genieten erbij hoort voor hem. Hij was heel trots want hij had alle etiketten in de winkel gelezen en een hele goede pure pizza gevonden. Kijk schat er zitten geen E-nummers in. Dat waren zijn woorden. Ik was erg benieuwd hierdoor en keek ook even naar het etiket.
Het was een pizza van de supermarkt uit het gekoelde schap, dus geen diepvries.
Ik las het etiket en zag het gelijk; Eén van de ingrediënten is kaliumnitraat ook wel bekend als E252. Dit is een manier van marketing die de wet toestaat. Dus stel dat jij citroenzuur aan een product toevoegt mag je dit zo op het etiket zetten in plaats van E330.
Dit gebeurt steeds vaker. Het voedingscentrum geeft aan dit fabrikanten dit doen omdat consumenten onterecht angst heeft voor E-nummer codes op verpakkingen.
E-nummers zijn de laatste tijd veel negatief in het nieuws geweest en met name E621. De naam van E621 is mononatriumglutamaat (MSG) en is onder andere terug te vinden in soep, sauzen, chinees eten, pasta, bouillonblokjes, instant-maaltijden, gekruid gehakt en vleeswaren.
Wat zijn E-nummers eigenlijk?
Dit zijn stoffen die worden toegevoegd om bijvoorbeeld de houdbaarheid te verlengen of de smaak of kleur te verbeteren. Ze worden ook wel additieven genoemd. Voorbeelden hiervan zijn kleurstoffen, smaakstoffen en conserveermiddelen.
Alle E-nummers op een rij:
E100-199 : Kleurstoffen
E200-299 : Conserveermiddelen / Voedingszuren
E300-399 : Anti-oxidanten
E400-499 : Emulgatoren
E500-599 : Diverse additieven
E600-699 : Smaakversterkers
E700-799 : Conserveermiddelen
Proces E-nummers
Maar vanuit mijn opleiding voedingsdeskundige leerde ik juist weer dat e-nummers helemaal niet zo slecht zijn als iedereen denkt. Het zijn namelijk toevoegingen die streng gecontroleerd worden voor de EFSA voordat ze überhaupt gebruikt mogen worden in levensmiddelen. Voordat een stof een E-nummer krijgt, moet deze voldoen aan strenge eisen. Het belangrijkste is dat de stof geen gevaar mag opleveren voor de gezondheid en dat het toegevoegde waarde moet hebben in het product. Bij het toekennen van een e-nummer wordt er ook naar gekeken dat je er niet teveel van binnen krijgt. Hiervoor moet de aanvaardbare dagelijkse inname (ADI) worden vastgesteld. Dat is de gemiddelde hoeveelheid van een stof die je gedurende je hele leven iedere dag kan binnenkrijgen zonder nadelige gevolgen voor de gezondheid. Deze wordt meestal vastgesteld op basis van dierproeven.
Bij het vaststellen van de ADI wordt uitgegaan van de hoogste hoeveelheid van een stof dat een dier binnen kan krijgen zonder dat hij er ziek van wordt. Echter kan het zo zijn dat mensen gevoeliger zijn dan dieren dus wordt dit niet één op één overgenomen. Dit kan vooral zo zijn voor gevoeligere groepen als zwangere vrouwen en kinderen. Om risico's uit te sluiten wordt de hoogste hoeveelheid van een stof dat een dier binnenkrijgt, gedeeld door 100. De ADI is dus 100 keer lager dan de hoeveelheid die uit de dierproeven naar voren komt. Hier wordt dus rekening gehouden met een hele ruime veiligheidsmarge.
De E betekent dat de Europese Unie de stof heeft goedgekeurd en veilig bevonden. Dus een E-nummer betekent dat de stof juist veilig is voor de gezondheid.
Verschil tussen synthetische en niet synthetische
Niet alle E-nummers zijn synthetische stoffen die chemisch zijn bereid in de fabriek. Sommige E-nummers worden gewonnen uit natuurlijke stoffen. Enkele voorbeelden hiervan zijn kleurstoffen uit bieten, of zoetstoffen uitt een plant. Maar bij natuurlijke E-nummers komt er wel een chemische bewerking aan te pas. de 100% zuivere kleurstof (poeder) die gewonnen wordt uit bladeren lijkt weinig meer op de oorspronkelijke kleurstof.
 |
| Gellangom als ingrediënt in Amandelmelk ook bekend als E417 |
Als je veganist of vegetariër is het raadzaam een lijst van internet te halen van E-nummers die mogelijk van dierlijke oorsprong zijn.
Foodwatch over E-nummers
Dit vond ik over E-nummers op website van Foodwacht Nederland en vond ik echt de moeite om even te delen:
"Belangenverstrengeling bij EFSA
Nu bepaalt de Europese Voedselveiligheidsautoriteit EFSA of een E-nummer veilig is en is toegestaan. Maar onderzoek wijst uit dat er veel belangenverstrengeling is bij de EFSA. Ruim 58% van de experts in de commissies die besluiten over wat er in jouw eten mag zitten is verbonden aan de voedselindustrie. Onacceptabel, vindt foodwatch. Goedkeuring zou uitsluitend mogen plaatsvinden door een onafhankelijk orgaan." www.foodwatch.nl
Bovenstaand van Foodwatch roept bij mij wel vraagtekens op. Daarnaast weet ik ook dat de wetgeving voor babyvoeding ook weer anders is. In babyvoeding mogen namelijk bijna geen E-nummers gebruikt worden. Er zijn wel enkel uitzonderingen. Waarom is dit? Zijn E-nummers dan toch niet zo veilig als wordt verteld?
Mijn advies:
Eet zo puur mogelijk, dus zoveel mogelijk zelfgemaakt en gebruik hele ingrediënten. Ik weet dat dit niet altijd binnen de mogelijkheden ligt. Mocht je ergens een concessie moeten doen, kies dan voor een product met natuurlijke E-nummers. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat je lichaam deze op dezelfde manier herkent als de oorspronkelijke stof.
